กันนาเทวี
เสียงปี่ซังดังแว่วได้ยินไหม
เสียงหัวใจเพรียกหาเมื่อคราหนาว
ฝนโปรยฉ่ำยามนี้ท้องนาพราว
งามรวงข้าวเหลืองทองมองอิ่มเอม
เคยเริงร่าแจ่มใสในท้องทุ่ง
เที่ยวแควคุ้งไร้ทุกข์สุขเกษม
หน้าเกี่ยวแล้วยินดีแสนปรีดิ์เปรม
บ้างเล่นเกมปล่อยว่าวคราวเดือนเพ็ญ
เพลงแห่งทุ่งฟุ้งตระการบานแจ่มใส
ยามนี้ใจคำนึงถึงยากเข็ญ
หยาดเหงื่อพราวหยดรินต่อยามเย็น
จึงมองเห็นยิ้มงามความดีใจ
คือชาวนาตาปู่ชูชาติมั่น
ยามนี้นั้นใครตรองและมองไหม
ลืมแล้วหรือสำนึกความเป็นไทย
ขายนาไร่ซื้อคอนโดช่างโก้จัง
ลืมสิ้นแล้วบ้านนาลืมเพลงเกี่ยว
ลืมดอกเสี้ยวชมพูดูดั่งหวัง
วิถีความเป็นไทยเคยเด่นดัง
ลืมหรือยังใจแบ่งปันอันดีงาม
1505
3
0
หน้าส่วนตัว
