แก้วประเสริฐ
เมื่อตัดสินใจ...ใยมิทิ้งซากรัก
สบพิไลนัยนาคราเศร้าหมอง
แสงสีทองฉาบสล้างกระจ่างสวย
ดุจเกล็ดแก้วแพรวพรายใจระทวย
สายรุ้งพวยพุ่งแวววับจับแก้มนาง
แลสายหยาดพรั่งพรูสู่สาวน้อย
คราบเปื้อนรอยย้อยหยดมิสะสาง
ความกระจ่างยังวาบอาบเลือนราง
สองนวลปรางค์หมางหม่นจนกลับกลาย
เห็นสายตาแสนเศร้าเฝ้าแลจ้อง
คล้ายร่ำร้องครวญคร่ำน้ำใจสลาย
หรือปัญหาสาเหตุสุดมากมาย
ยากคลี่คลายความรักหักอกตรม
ฉันใช่ไหมเล่าเออเธอจึงโศก
ให้วิปโยคเคียงสองมิครองสม
มีรักใหม่เฝ้าหวนล้วนคอยชม
ทำอารมณ์ปั่นป่วนรัญจวนใจ
อันหนึ่งหญิงสองชายหลายความคิด
มันผูกติดปิ
หน้าส่วนตัว
1378
23
0
