นางสาวใบไม้
ท้องฟ้ากว้างยังดูห่าง....ไกลแสนไกล
ผืนน้ำสีฟ้ายังกว้างใหญ่เหมือนเดิมอยู่อย่างนั้น
พระอาทิตย์ดวงโตยังเล่าขานนิทานของคืนวัน
ค่ำแล้วเพลงพระจันทร์ยังหม่นเศร้าเหมือนอย่างเคย
ทุกอย่างยังคงเดิมเช่นวันแรกที่เธอเดินเข้ามา
ต่างกันเพียงแต่ว่า..ความจริงในใจที่เราต่างเฉลย
ในความเปล่าร้างจึงไม่อ้างว้างเหมือนอย่างที่เคย
สัมผัสบางเบาเพียงสายลมรำเพยก็อุ่นทั่วทั้งหัวใจ
ฉันดีใจ...ที่หนึ่งชีวิตนี้ได้มีโอกาสรู้จักเธอ
ทุกคราที่หลับตา..เราจะพบกันเสมออย่างนั้นใช่ไหม
กระแสลมที่เดินทางยังซ่านกรุ่นด้วยอุ่นไอ
อาจกายห่างไกล..แต่หัวใจเราผูกไว้คู่กัน
เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับวันที่ยังเหลือ
มา
หน้าส่วนตัว
2210
3
0
