ครูพิม
มองนภาคราหม่นฝนตั้งเค้า
ทะมึนเงาเมฆหมอกบอกมีฝน
ฟ้าครวญครางบ้าคลั่งสั่งผู้คน
รีบลุกลนหลบภัยระไวระวัง
แต่ละวันนั้นสู้มิรู้ถอย
เหนื่อยมิน้อยใช่ไหมเพราะใจหวัง
วาดภาพสวยด้วยใจใส่พลัง
ตะกายฝั่ง..สู่ฝัน...อันสวยงาม
จะล้มบ้างแพ้บ้างอย่าห่างหาย
แม้นเดียวดายอย่าให้ใครได้หยาม
บนทางสู้รู้ค่าพยายาม
คอยติดตามใกล้ชิดคิดช่องทาง
ปัญหามีดีนักรู้จักแก้
ดูเหมือนแย่แต่ขยันหมั่นสะสาง
ก็อาจปลดลดเอาดูเบาบาง
ทุกสิ่งอย่างมีทางออกบอกกับตน
ขอเพียงเราเข้าใจใช้ชีวิต
รู้ถูกผิดคิดสร้างสรรค์หมั่นฝึกฝน
บอกกับใจให้รู้สู้อดทน
เกิดเป็นคนท้อใย...เมื่อใจมี
ด้วยสมองสองมือสื่อสร้างสรรค์
เพียรขยันฟ
2785
9
0
หน้าส่วนตัว
