ดาบไม้
ผมรักรักรักรักรักคุณมาก
มิอยากจากไปไหนให้ห่วงหา
แต่ตอนนี้ต้องจากไปถึงอยุธยา
ไปเรียนต่อปริญญาให้ภูมิใจ
ไปอยู่นั้นคงคิดถึงและห่วงหา
อยากกลับมาอยู่ใกล้ให้สุขสม
แต่ตอนนี้ความคิดถึงพึงระทม
ใจระบมกลัวตัวเจ้าจะห่างใจ
ข้าจะหมั่นฝากคิดถึงลงแม่น้ำ
ไหลไปตามแม่คงคาพระยาไหล
เจ้าพระยาน้ำสายนี้สถิตใจ
คุญคุณไชร้ฝากความรักถึงใจนาง
ฝากแม่ศรีช่วยดลจิตดลใจเจ้า
อย่าให้เขานอกใจข้าอีกหน
เพราะข้ารักเขาอยู่ต่อสู้ทน
มีปัญหามากล้นช่วยข้าที
ส่วนตัวข้าอยู่ทางนี้ต้องเรียนหนัก
ไหนจะรักที่จะต้องคอยห่วงหา
ในห้องเรียนยังต้องเรียนในตำรา
นอกห้องมาเรียนต่
หน้าส่วนตัว
1043
1
0
