๏ เสียงลมพร่ำคำพรอดออดฉะอ้อน ราวเรียมวอนว่าน้องอย่าหมองหมาง ที่ห่างไปไกลพ้นเพราะหนทาง ใช่ว่าจางใจรักจิตภักดี ศัพท์เสียงคลื่นสะอื้นซบดังกลบหาด คลื่นเคยคลาดครรไลไกลวิถี ยังพบทรายคลายคะนึงถึงนที พร่ำพจีจำนรรจ์ครั้งวันไกล แลลมบกวกห่างลาร้างฝั่ง จะคืนหลังราวคลื่นคืนไฉน เรียมลาร้างห่างสมรจึงร้อนใจ เกรงจากไปเป็นลับมิกลับมา ฝากลมพร่ำคำพรอดออดฉะอ้อน ว่าอาวรณ์ไม่สิ้นถวิลหา แม้จำจากพรากหายลับสายตา ยังรอท่าทีคืนพบชื่นใจ ๚ ๑๐ มิถุนายน ๒๕๔๖
964
7
0
หน้าส่วนตัว
