เพียงพลิ้ว
หิ้วกระเป๋าตามเพื่อนเก่าเที่ยวเข้าป่า
นอนบนผาเป็นเพื่อนงูบนภูหิน
ปูเสื่อนั่งร้องเพลงหวานวิมานดิน
ล้อมวงกินข้าวป่าจัดหาไป
ภูทับเบิกงดงามยามเย็นค่ำ
ดงกะหล่ำสวยเชียวเขียวสดใส
เห็นชาวเขาพ่นยาอยู่ไกลไกล
หากใบไหนมีหมอกค้างช่างแวววาว
ตะโกนร้องก้องผาว่าฉันแย่
ความอ่อนแอปล่อยไปในความหนาว
ใช้น้ำตารดกะหล่ำปลีที่ทอดยาว
ความรวดร้าวให้ละลายสายน้ำเย็น
ฝังความทุกข์ในดินภูหินแตก
เปลือกโลกแยกฝังไว้ไม่ให้เห็น
ผาชูธงจุดสำคัญซ่อนลำเค็ญ
ฉันจะเป็นคนใหม่ในเร็ววัน
ตกกลางคืนชมท้องฟ้าบรรยากาศ
เหมือนที่วาดภาพงามตามในฝัน
ดาวบนดินดาวบนฟ้าสวยแข่งกัน
นับว่าฉันโชคดีที่ได้ชม