"ลืมคนหล่อ"(ชั่วขณะ)
เรียนเสร็จฝนซาตอนขาออก
เพื่อนมาบอกมีคนหล่อมารออยู่
มองซ้ายแลขวาเห็นยืนยิ้มร่าหน้าประตู
มองมอง ดูดู ไม่เคยเห็นไม่คุ้นกัน
สวัสดีมีธุระอะไรหรือเปล่า
มารอเราใช่ไหมยืนอย่างนั้น
เขายิ้มบอกอยากขอรอกลับพร้อมกัน
จริงหรือนั่นหรือว่าฉันนั้นฝันไป
คุยไปเรื่อยเริ่มคุ้นอุ่นใจหน่อย
ถึงหน้าตึกก็ต้องหงอยเมื่อเงยเห็น
รถคันหนึ่งซึ่งคุ้นอยู่ทุกเช้าเย็น
เลยต้องเผ่นจากคนหล่อเพราะพ่อมา