จับปากกา ตั้งท่าจะเขียน ภาพของเธอก็กลับมาลอยเวียนอยุ่ตรงหน้า ความทรงจำกระตุ้น จนหยาดน้ำอุ่น ๆ รินมา ใช้สองมือเปล่า ปาดน้ำตา กำแน่น ก่อนจรดปากกาไป ลงเวลา ลงวันที่ อยากจะระบายความอัดอั้นที่มี ยังทำไม่ได้ วางปากกา ซบหน้า ความรู้สึกที่ว่า มันคืออะไร กับช่วง ยาวนานการทำใจ ...แล้วกระดาษทั้งโลกจะพอไหม...เพื่อให้ลืม