ยังแคร์
พรุ่งนี้จะมีอะไรที่ดีกว่า
ฉันดึงตัวเองออกจากความเป็นคนไร้ค่าไม่ได้
เมื่อระหว่างเราเหมือนยืนอยู่บนโลกคนละใบ
โลกหนึ่งเต็มไปด้วยใครๆ ส่วนโลกอีกใบมีแต่คนร้าวราน
ฉันเหนื่อย..เหนื่อยอย่างไม่มีวันจะหายเหนื่อย
หัวใจยังเต้นไหวอยู่เรื่อยๆ..ในขณะที่พยายามกล้าหาญ
เพียงมองตาเธอก็รู้ดีว่า..ต้องเหว่ว้าตลอดกาล
รักของฉันเหมือนดอกไม้ที่ยังไม่บาน..แล้วต้องตาย..
ฉันทำดีที่สุดได้แค่นี้..
จึงต้องยอมรับความจริงที่มีว่าเจ็บปวดแค่ไหน
กับน้ำตาที่เผลอรไหลริน ความรู้สึกที่ไม่จบสิ้นของหัวใจ
เธอไม่ต้องห่วงอะไร ทุกอย่างจะเกิดง่ายและจบง่าย..แม้ดอกไม้จะตายลำพัง
1040
7
0
หน้าส่วนตัว
