พุด
เปลือกหอยร้อยเป็นม่านหวานไว้แหวก
ไว้จ่ายแจกเจิมใจคนไกลฝัน
ม่านทะเลเทคลื่นใจมอบคืนวัน
ราวม่านฝันวันเหงาเงียบเลียบทะเล..
หลับตานึกนอนเหยียดยาวนับดาวใส
คลื่นคลอใจเคล้าคลึงทรายคล้ายว้าเหว่
บทเพลงฝั่งร่ายมนต์หวานเรียกพรานทะเล
ที่ร่อนเร่เหใจร่างห่างฝั่งใจ...
กลับมาจูบผืนทรายให้สดชื่น
ทุกวันคืนพายุพัดขวัญจนหวั่นไหว
จะร้อนหนาวสักกี่เศร้าฤดูกาลใจ
พรานทะลไยใจไม่เทียบท่าพาวกวน..
ม่านทะลคอยปิดฉากฝากใจรัก
ขอเพียงพักพิงพรานใจไม่สับสน
ฝากหัวใจในฝั่งฝันกลางกมล
กี่ลมฝนกี่พายุกล้าอย่าจำพรากจากอ่าวใจ!
....................................
คิดถึงทะเลงามในยามเช้า