สนสามใบ
.....เคยสัญญาว่ารักปักใจมั่น
ก่อนเธอหันหนีหน้ามากรุงเทพ
อยู่ห่างกันใจฉันนั้นแสนเจ็บ
แต่ต้องเก็บเอาไว้ในอุรา
.....แรกเริ่มนั้นหมั่นเพียรเขียนจดหมาย
แล้วค่อยหายจนจางแล้วร้างลา
จนเดี๋ยวนี้ไม่มีจดหมายมา
ฉันตั้งตารอคอยแล้วลอยหาย
.....อุตส่าห์เขียนส่งไปไม่เคยขาด
หมดกระดาษปากกามามากมาย
เพียรสอบถามไปรษณีย์จนพี่อาย
ผลสุดท้ายคอยเก้อเพ้อทุกวัน
....ถ้ารักลดหมดสวาทขาดลงแล้ว
ขอน้องแก้วจงเขียนเรียนถึงฉัน
ว่าจบสิ้นเยื่อใยให้จากกัน
สิ้นสัมพันธ์วันนี้พี่ไม่ต้องรอ
....จะได้หยุดฉุดความคิดปิดฉากรัก
ห้ามใจหักไม่ห่วงพวงลออ
เจ็บแค่นี้ที่ชอกช้ำใจเกินพอ
สุดท้ายขอคนสวยช่วยยืนยัน....
......สนสามใบ..