หลบหนีหายเร้นกายไกลสังคม ใจนุ่งห่มสันโดษลดความอยาก ทิ้งโลกีย์วุ่นวายหัวใจนัก มาพำนักพักใจใต้ใบบัง ทิ้งสมมุติเพื่อวิมุตจิตหลุดพ้น ละตัวตนบุคคลตนสรรค์สร้าง หันหน้าหาพระธรรมคำสอนสั่ง รักและชังปล่อยวางทุกอย่างลง ไม่เหลือใครคนไหนใจเป็นทุกข์ ปราศจากสุขอันใดให้ลุ่มหลง ความสงบพบได้ด้วยใจปลง กวาดฝุ่นผงในดวงใจให้เบาบาง ปลีกวิเวกลำพังนั่งครวญใคร่ แท้จริงใจนั้นไซร้ใสกระจ่าง เพราะอวิชชาพาใจให้หลงทาง ทุกสิ่งอย่างคงเป็นเช่นนั้นเอง... comment หน่อยครับเพื่อนๆ ขอบคุณครับ
2621
5
0
หน้าส่วนตัว
