ปราณรวี
อนิจจังสังขารเมื่อกาลล่วง
ทุกสิ่งปวงเปลี่ยนแปลงแถลงสิ้น
ไม่อาจเลี่ยงหลบหลีกปลีกดวงจินต์
ต้องโบยบินสู่ห้วงบ่วงเวลา
สัตว์เล็ก..สัตว์ใหญ่ทั้งหลายแหล่
ล้วนเที่ยงแท้ไม่ขืนขัดวาสนา
หนีไม่พ้นทุกข์เล่ห์เวทนา
ต่างเกิดมาใช้กรรมที่ทำไว้
แต่เนื้อหมูปูปลาคราดับดิ้น
ไม่สูญสิ้น..ทำอาหารมาทานได้
หรือขุดกลบลงฝังหลังขาดใจ
เปลี่ยนซากให้เปื่อยยุ่ยเป็นปุ๋ยดิน
อีกไม้ล้มเมื่อถมทับนับวันไว้
จะกลับกลายคลายสภาพจนราบสิ้น
ยังประโยชน์มากมายให้หลั่งริน
เป็นทรัพย์สินธรรมชาติที่คาดเดา
แต่คนตายวายชีพกลับรีบร้อน
เร่งขั้นตอนธุระกรรมนำไปเผา
เอาไฟรุมสุมร่างวางในเตา
ทิ้งเพียงเถ้ากระดูกให้ไว้
2464
11
0
หน้าส่วนตัว
