suprapai
บุหลันเอย...........๑๑๑
บุหลันเลื่อนเลือนฟ้าน่าใจหาย
ทิ้งความหมายท้าทายคนรอ...หม่นไหม้
นานกี่วันฝันกี่คืนฝืนร่ำไร
บอกไม่ได้..ใจหนอ ทรมาน
ลับจากฟ้าลาจากใครไฉนเงียบ
ช่างเย็นเยียบยากเปรียบคำ..ซ้ำ เมินผ่าน
ผิดกี่ครั้งยังกี่คนจะทนทาน
ความต้องการ..หรืออะไร ไม่เคยรู้
หากหัวใจอ่อนแอ..อย่าแย่หนัก
คนไม่รัก..ตระหนักดี.คนนี้สู้
เจ็บอีกได้ไม่เป็นไร..เป็นครู
ชีวิตอยู่เพื่อผู้ใด..ไม่สำคัญ
บุหลันคล้อย..อาจคอยหา..ล้า.ลอยห่าง
รักจากจางหมางกระไรไฉนหวั่น
ล ม ร้อนแล้ง ไ ผ่ แห้งผิว หลิว ผูกพัน
ธรรมชาติยังวาดฝัน..ทุกวันงาม
ลาแล้วลาปลายฟ้ามืดหม่นชืดนัก
รักเอยรัก
986
8
0
หน้าส่วนตัว
