เพราะมีเธอไม่ได้ดังไขว่คว้า ฉันจึงปรารถนาจะหลับฝัน โลกที่ยังหมุนอยู่ไม่รู้มัน ให้การหลับพาฉันนอนฝันดี ใช้สายใยดึงเธอมาสุดฟ้า กลับมีเขาติดมาถึงที่นี่ ความเป็นจริงเธอมีเขาทุกนาที ฉันกลับมีแค่หมอนนอนข้างกาย ฉันโชคดีอยู่ในอ้อมอกฝัน อ้อมอกของเธอนั้นพลันสลาย กลางกระแสน้ำเชี่ยวฉันเดียวดาย จึงมีการฝันร้ายในบางวัน ยังอ่อนแอที่รับรู้ว่าถูกทิ้ง จึงหนีโลกความจริงอิงอกฝัน หากทุกฝันฉันมีเธอเคียงข้างกัน ต้องหลับใหลไปนิรันดร์ฉันก็ยอม กันยายน 2547