*** โลกมืดในใจ ***
ไม่มีแสงไม่มีสี...ไม่มีเสียง
เหลือแต่เพียงความรู้สึกเบื้องลึกหลอน
ไม่มีแววเวทนา..เอื้ออาทร
มืดสนิทแน่นอนเป็นฉะนั้น
ฝันสูง ใฝ่สูง ไม่สุดสิ้น
ลืมหมดสิ้นคำหมิ่นจะมีหยัน
เมื่อสิ้นสุดดุจดวงตะวันวัน
แหลกลงนิจนิรันดร์สลายลับ
โลกสวยด้วยเสียงและแสงสี
มาบัดนี้ถึงทีโลกก็ดับ
ทุกสิ่งอย่างแตกแยกและย่อยยับ
มืดอยู่กับโลกมืดในหัวใจตน
....................
...โลกมืดวันนี้ เขียนกวีได้เพียงเท่านี้...ดีแล้ว