ศรัทราเกิดก่อส่องทาง
ดลใจคนบ่จางจากความเพียร
ยอมเสียสระแล้วขอเคียง
อุดมการณ์ที่เวียนให้แก่ชน
ทุกสิ่งเกิดล้วนรอดับ
จางรำงับทุกข์โศกโลกเราหนอ
คุณความดีที่สร้างพอ
ใจไม่ท้อเพราะบุญหนุนนำทาง
โศกวิโยกโลกล้นลวง
หัวใจหน่วงสติเตือนวัฏฏสงสาร
กัลยานมิตรเพื่อนร่วมทาง
ไม่เรือนรางจางจากธรรมทาน
กายแก่เร้าร้าวสังขาร
บัวเบ่งบานพ้นน้ำน้อมแสงสาร
ทำหน้าที่งามตระการ
หทัยสราญน้อมมิตรชิดชื่นชม