เหมือนมีม่านด้านหลังของแววตา สบค้นหาลึกล้ำเกินพร่ำเผย คิดบอกกล่าวสักครั้งยังไม่เคย ต้องเมินเฉยเก็บงำมาย้ำตรอง มีสิ่งใดซ่อนอยู่ตาคู่นั้น กางฉากกั้นหวั่นไหวในสมอง ไม่โปร่งใสใยมีดเข้ายึดครอง คล้ายกับเป็นตัวสำรองในใจเธอ ไม่น่าคิดยึดติดมาสงสัย ลืมไม่ได้ย้อนย้ำยามใจเผลอ แม้นอนหลับกลับคนึงถึงละเมอ คงรักเก้อเข้าไม่ซึ้งก้นบึ้งใจ อยากจะแหวกอุปสรรคให้พ้นผ่าน เหมือนขุนแผนฟันม่านห้องหอใส เข้าประชิดติดตรึงถึงภายใน มอบหัวใจถึงใจรักไร้เงา.......