ล้มหมอนนอนเสื่อเศร้า โทรมกาย ผุดเหงื่อร้อนหนาวหมาย ชีพสิ้น ขดสมองระอุตะกาย ดิ้นพล่าน ตาก่ำแดงขื่นลิ้น ปากแห้งขมคอ ล้มหมอนนอนเสื่อไข้ รุมกิน ผ่าวพิษละเมอถวิล อนาถร้อง ผวาฝั่งทิพย์แผ่นดิน สงบสุข เงาหลอกหยอกยั่วฟ้อง ไขว่คว้าผวาหวัง ล้มหมอนนอนเสื่อสู้ สังขาร ผุเปื่อยเรื่อยลงวาร วับคว้าง สมถะกรรมฐาน ทานท่า ผจงสติผลิสร้าง ส่องเฝ้าเวทนา ล้มหมอนนอนเสื่อแล้ว ละเมอคำ เพ้อพิษจิตระกำ กรุ่นไหม้ ย้ำคิดจิตย้ำทำ ซ้ำซาก ยึดรูปนามร่ำไห้ หลีกลี้หนีตาย.. **** แด่ ซากสังขารและความรักตัวกลัวตาย
1080
3
0
หน้าส่วนตัว
