เหนื่อยนะบนความไม่เข้าใจ คล้ายความรัก มันลดน้อยลงไป แล้ววันนี้ กี่ครั้งกันหนอ ที่ทะเลาะ แล้วก็ง้อ ขอคืนดี แล้วอีกกี่ครั้ง ต่อจากนี้ เบื่อจะเป็นฝ่ายที่ ต้องให้อภัย เธออยู่ใกล้ กลับกอดเธอได้ แค่ในฝัน น้ำตารินท่วมใจฉัน เธอกลับนอน หันหลังให้ เจ็บเกินจะกล่าว จนไม่อาจจะะบอกเล่ากับใคร เมื่อคนที่เป็นดั่งลมหายใจ เขายังทำได้แค่"แกล้งยอม"