คลื่นระลอกหยอกลมอย่างกลมกลืน
งามระลื่นร้อยเรียวดังเกลียวฝัน
แสงสีทองรองระยับรับตะวัน
งามรำพันพาจิตให้คิดไกล
เสียงน้ำซัดเซาะทรายตามชายหาด
กระเด็นสาดแตกฟองละอองใส
ลมพัดพลิ้วปลิวล่องละอองใจ
คลื่นอ่อนไหวพรากพิมพ์ที่ริมฝั่ง
๒๕/๐๗/๒๕๔๗ ๐๙:๐๕:๓๔ น.