๏ ฤาข้า ฯ ประมาทในรัก ? ๚ บทละครสอง
บทรำพึง ผู้ค้ำธรรม ฯ
องก์นำ ๚
นางในถ้ำ
๏ ในความเงียบเทียบเสียงเพียงในจิต
เฝ้าครุ่นคิดจิตวิถีมีหนไหน
จะถอยหลังหรือเดินหน้ากล้าต่อไป
ก็สุดใจจะฝืนทนบนตัวเรา ๚.
๏ ในห้องหนึ่งพึงสดับตรับคำพระ
ใจมิละยังเตลิดเพริดความเขลา
จะละชั่วยังหม่นกลั้วในมัวเมา
จะคิดเอาจะตะกายให้หมายฝัน ๚.
๏ เจ้าใจดื้อถือแต่ใจไม่ละลด
ไม่สะกดใจตัวชั่วถลัน
ไม่ตระหนักรักใฝ่ใจประจัน
ไม่ตระหนกหุบเหวนั้นอันตราย ๚.
องก์หนึ่ง ๚
ผู้ค้ำธรรม ฯ ยืนรำพึง.........
๏ ผู้ค้ำธรรมฯ ยืนรอท้อข้า