พุด
เสียงเพรียกจากพงไพรสู่ใจขวัญ
ตามตะวันเรียวรุ้งสู่ทุ่งข้าว
กับอรุณรุ่งงามระยับด้วยดงดาว
หมอกห่มพราวทั่วท้องนาขอบฟ้าชมพู
นั่นดงดาลหวานเหว่ว้ารอรับรัก
แสงทองทายทักบัวคลี่กลีบรอผึ้งภู่
ละอองหยาดน้ำค้างหยดพร่างพรู
จากสรวงสู่ใบไม้แก้วในแวววัน
สายแสงแปรเป็นสีส้มจรัสจ้า
สุริยางามดวงราวภาพฝัน
สกุณาผกโผผินบินเสรีในตะวัน
ทิวาวันเริ่มใหม่ไทพสุธา
สาวบ้านนาใส่งอบงามเรียบง่าย
จูงวัวควายออกเดินเลาะเล็มหญ้า
วิถีไทวิถีทองมิเดียวดายเหว่ว้า
ดำรงค่าให้รอยไถมิกลายแปร....
..............!!
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song4721.html
ข้าวคอยเคียว
ได้ยินไหมพี่ เสียงนี้ คือ
4111
1
0
หน้าส่วนตัว
