จมเจ็บอยู่กับตัวเอง ปล่อยความเหงาให้บรรเลงบทเพลงร้าวไหว นั่งนับเสียงเข็มนาฬิกาที่กำลังเดินผ่านไป อยู่กับความเดียวดายพร้อมกับการหมุนไปของเวลา จมเจ็บอยู่กับความเงียบ หัวใจเย็นเยียบกำลังสั่นคลอนช้าๆ สายลมเหงาที่พัดผ่านยิ่งพาความอ้างว้างให้ใกล้เข้ามา คนดีรู้ไหมว่าฉันเจ็บปร่าที่ต้องเป็นฝ่ายเอ่ยลามากเท่าไร จมเจ็บอยู่กับตัวเอง ปล่อยความเหงาให้บรรเลงบทเพลงร้าวไหว อยู่กับความร้าวราญที่กำลังเผาผลาญหัวใจ สุดท้ายก็เป็นได้แค่ซากมอดไหม้ ที่โง่งมงาย ยอมจุดไฟเผาตัวเอง