ไม่เห็นหน้าขอข้าได้ยินเสียง ฟังสำเนียงสดใสจากใจเจ้า นั่งรอคอยโทรศัพท์ทุกค่ำเช้า ถึงอดข้าวจะเฝ้านั่งคอยรอ เมื่อฤดูเหมันนั้นเราสอง เคยพูดคุยเคลียคลออย่างสุขสันติ์ แต่เมื่อย่างเข้าสู่เดือนคิมหันต์ สองเรานั้นต้องจากกันด้วยจำใจ ในฤดูคิมหันต์ถึงมันร้อน ไฟอาวรณ์มันร้อนในใจฉัน มันร้อนรุ่มสุมทรวงทุกคืนวัน จึงฝากบอกว่าฉันคิดถึงเธอ แล้วตัวเธอจะเป็นเหมือนฉันไหม คอยห่วงใยอาลัยถึงเธอนั่น เป็นอย่างนั้นจริงจริงยอดชีวัน แล้วเมื่อไหร่จอมขวัญจะกลับมา
1203
4
0
หน้าส่วนตัว
