หมองอิง
คำรัก..ที่เธอเอื้อนเอ่ย..
ฉันไม่ได้ละเลย..หรือทอดทิ้ง..
แค่ยัง..ไม่กล้า..ยอมรับความจริง..
จึงทำได้แค่..หยุดนิ่ง..ไม่พูดจา..อะไร..
หัวใจ..ไม่ใช่..ไม่ไหวหวั่น..
ใช่ว่าฉัน..จะไม่หวั่นไหว..
ใจเต้น..ผิดจังหวะ..ตึ่ก-ตั่กข้างใน..
เก็บอาการไว้..ไม่ให้..ใครรู้ทัน..
ยังอึ้ง..กับถ้อยที..
ยังไม่พร้อมตอนนี้..ที่จะฟังมัน..
จึงได้แต่..นิ่งเงียบงัน..
จนดูเหมือนเธอ..คิดว่าฉัน..ไม่มีใจ..
เธอจึง..หันหลัง..ออกห่าง..
กลัวเคว้งคว้าง..กลัวว่าฉัน..ไม่เอาใจใส่..
เธอคิดไปเอง..ที่รัก..ฉันยังห่วงใย..
อยากเอื้อนเอ่ย..ความใน..ให้ได้ยิน..
ความจริง...ฉัน..มีใจให้เธอ..
แอบพลั้งเผลอ..มีใจ..ให้หมดสิ้น..
มีมา
1176
8
0
หน้าส่วนตัว
