เกิดเป็นแพะและเล็มหญ้าเต็มทุ่ง มิเคยยุ่งแหย่มนุษย์สุดแค้นหนา เหตุใดคนปล้นชื่อเคยลือชา ป้ายสีข้าคนทำช้ำสิ้นดี กรรมใครหนอก่อไว้ใยมิคิด ทำความผิดเพี้ยนไปไม่สุขี กลับร้อนตัวกลัวตายหน่ายชีวี โยนผิดนี้เพื่อเขาเศร้าแทนตน ต้องรับบาปตราบใดใจคนแคบ คอยซุ่มแอบเอาชื่อลือทุกหน มิเคยทำกรรมใดใยผู้คน กล่าวหาล้นทุกเรื่องเคืองทุกที ใคร่ออดอ้อนวอนคนเคยทนกราบ แพะรับบาปเบื่อแล้วใคร่แจวหนี หากทำผิดติดตัวกลัวคดี รักศักดิ์ศรีเสนอตัวอย่ากลัวตาย แด่ ดาหลาและปะการัง เจ้าของบทกวี สืบค้นหา 31 มีนาคม 2548
4054
3
0
หน้าส่วนตัว
