.+*~*+.น้ำค้าง.+*~*+.
หันหลังให้กับปัจจุบัน
ก้าวเดินกลับสู้อดีตฝัน อันร้าวไร้
มุ่งหน้าไปกับความ เจ็บปวด เพื่ออะไร
จุดหมายอยู่ที่ไหน แค่ก้าวไปแต่ไม่รู้ตัว
หนึ่งก้าว สองก้าว ไกลมาเรื่อย
ไปด้วยสองเท้าเปล่าเปลือย กับหัวใจที่มีรอยรั่ว
ปลีกตัวเองออกจากความจริง กับสิ่งที่คิดว่าน่ากลัว
แต่จม อยู่กับภาพพร่ามัว ของการหลอกตัวเอง
ยิ่งก้าว ยิ่งเท่ากับถอยห่างจากอนาคต
ชีวิตที่เหลือทั้งหมด ก็เหมือนกลายเป็นติดลบที่ถูกความเก็บกดข่มเหง
ปิดฝัน ทำลายปัจจุบันด้วยการทำร้ายตัวเอง
ทิ้งวิญญาณ ให้วังเวง กับความหวั่นเกรง บนความไม่มี
1941
3
0
หน้าส่วนตัว
