บินเดี่ยวหมื่นลี้
..๏ ยินพจน์ถ้อยรอยคำลำนำโศก
จากหล้าโลกสู่ห้วงสรวงสวรรค์
ถ้อยทำนองตัดพ้อต่อขานจันทร์
ลืมคืนวันสุขสมภิรมย์ปอง
เคยสนิทชิดใกล้คล้ายเหินห่าง
รักจืดจางจากกมลต้องหม่นหมอง
ท่ามราตรีเงียบเหงาโศกเข้าครอง
เฝ้าเมียงมองจันทร์กระจ่างอย่างเลื่อนลอย
จันทรกานต์แห่งใจอย่าไหวหวั่น
ไยโศกศัลย์หมองเศร้าแลเหงาหงอย
จงอดทนเข้มแข็งด้วยแรงคอย
ยามเมื่อคล้อยแรมลับจะกลับมา
อันห่วงหาอาทรฤๅคลอนคลาย
ยังมั่นหมายสัมพันธ์มั่นสิเน่หา
รอยอาลัยยังแน่แน่วในแววตา
แม้นเวลาผ่านผันยังมั่นคง
ตราบฟ้าสิ้นดินหายมลายสรวง
ทุกห้องทรวงแห่งใจมิไหลหลง
คำสัญญาแห่งจันทร์อันซื่อตรง
ตราบปลิดปลงยังรักมั่น...จันทรกานต์๚