แดดเช้า
จุดเทียนท่ามกลางความคิด
มืดมิดแรงใจใฝ่ฝัน
มองฟ้ามองดาวเท่ากัน
เท่านั้นเท่าที่เท่าใจ
ใจมืดเหมือนหม่นหมอกฟ้า
เลือนตาพร่าเบลอเพ้อใฝ่
เวิ้งห้วงเคว้งคว้างกว้างไกล
หวั่นไหวหวาดหวิวปลิวลม
จุดเทียนเขียนวาดปรารถนา
คุณค่ากล้ำกลืนขื่นขม
เขียนเท่าเศร้าโศกโลกตรม
เท่าโลกกลมกลมกลางใจ
จรดตวัดศรัทธาเท่าคิด
เท่าที่เสรีสิทธิ์ฝันใฝ่
เท่ามีเท่าที่เป็นไป
มิได้เติมแต่งเกินเป็น
หากมิรู้รสบทเหงา
น้ำตามอดเถ้าไม่เห็น
ระทมขมรสลำเค็ญ
ไม่เคยทุกข์เข็ญเข้าใจ
ฤๅจักรับรสรู้สึก
ห้วงลึกจิตเร้นเป็นไฉน
ฟ้ากว้างต่างตนเท่าไร
ระรินห่างไกลดินมี
นั่งเทียนเขียนใจให้ซึ้ง
คิดถึงห้วงกาลพื้นที่
ฟ้ากว้าง