เมื่อวาน
..เหตุใดหนอชีวีจึงมีรัก
ลำบากนักกว่ารักจะเคียงข้าง
เมื่อชื่นสุขก็สำราญมิวายวาง
ไม่อรักร้างโศกเศร้ารัณจวญใจ
..ทำอย่างไรให้ชีวีไม่มีรัก
ต้องห้ามหักอย่างไรจึงจะไหว
ไม่อาจรู้วิธีการห้ามใจ
ที่ไม่ให้รักใครเขาสักที
..อยากจะรักตนเองกับเขาบ้าง
ใครรู้ทางช่วยแจงเป็นวิถี
ฉันจะได้รักตนเองเป็นสักที
ไม่ต้องมีน้ำตาเมื่อรักลวง
..ทำไมหนอเอาแต่รักคนอื่นเขา
ปล่อยตัวเราซึมเซาน้ำตาร่วง
รักแต่เขาแต่เราโศกถึงทรวง
ใจทั้งดวงแทบพังไม่มีดี
..ขอได้ไหมวันไหนสักวันหนึ่ง
วันที่ซึ่งฉันนั้นสงบศรี
วันที่ใจรักตนเองจะได้มี
ในวันนี้ฉันคงสุขไม่เสื่อมคลาย