ฉันมันก็แค่คนเหงา ในคืนว่างเปล่าร้าวไหว ในคืนที่น้ำตาเอ่อใจ ในคืนที่หม่นไหม้ราวรอน ฉันยังอยู่ลำพังในคืนเงียบ ปล่อยความเย็นเยียบเว้าวอน ปราศจากความรักและอาทร มีเพียงคนเหงาร้าวรอนใต้เงาจันทร์ เฝ้าฝันถึงวันคืนที่ผ่าน คิดถึงวันวานดุจภาพฝัน เขาบอกลาฉันบอกลาพระจันทร์ ทิ้งฉันไว้อยู่กับความผูกผันของวันวาน ฉันมันก็แค่คนเหงา แต่พรุ่งนี้สัญญาจะก้าวอย่างห้าวหาญ ทิ้งน้ำตา ภาพฝัน กับวันวาน ลงถังขยะหน้าบ้าน แล้วก้าวเดิน