คนกรุงศรี มีนิทาน มาขานไขอยากบอกให้ เพื่อนฟัง มิสั่งสอนจึงเรียงร้อย ลำนำ เป็นคำกลอนอุทาหรณ์ ย้อนคิด สะกิดใจ เรื่องพ่อค้า ตาแก่ แพ้สังขารมีลูกหลาน รอบตัว ครอบครัวใหญ่สมบัติน้อย ค่อยสรร แบ่งกันไปเพียงขอให้ ดูแล ก่อนแกตาย แต่ยังมี หีบใหญ่ อีกใบหนึ่งเป็นของซึ่ง เหลือที่ มีความหมายมักเห็นแก เอาตั้ง อยู่ข้างกายชิ้นสุดท้าย เก็บไว้ มอบใครดี คล้องกุญแจ ปิดผนึก ดูลึกลับพร้อมกำชับ แน่นหนา ว่าของนี่หากว่าพ่อ ต้องตาย วายชีวีเจ้าคนที่ ดูแล แกเอาไป ลูกทั้งหมด เลี้ยงดี มีความรักเฝ้าฟูมฟัก จนบรรลุ อายุขัยเมื่อพ่อตาย หมายสมบัติ งัดเร็วไวหินก้อนใหญ่ กับจดหมาย ลงลายมือ พ่อมีสุข สบาย ก่อนตายดิ้นเพราะว่าหิน ก้อนน
1571
3
2
หน้าส่วนตัว
