วิจิตร
รับรู้เถิด รับรู้ไว้ ชักเล็กน้อย
ว่าฉันถัก รักเรียงร้อย ส่งไปหา
ขอตัวเธอ โปรดเห็นใจ ไม่เย็นชา
ส่งเอารัก กลับคืนมา โอ้หน้ามล
รับรู้เถิด รับรู้ไว้ มากมาก-- มาก
ว่ารักฉัน กลั่นออกจาก ขั้วดวงใจ
ของตัวเธอ นั้นโปรดรับ และเอาไป
เก็บดอกรัก คนบ้านไกล ไปพิศชม
ไม่รับรู้ ไม่รักรู้ หรือรักรู้
ตัวฉันนั้น คิดเห็นดู เองไม่ได้
ขอตัวเธอโปรด จงตอบ ให้คลีคลาย
จะเก็บกอด แอบ--แนบกาย แม้คำตอบที่ได้... จะทำร้ายตัวเอง!
---ใจคนเรามีสิทธิ์จะคิดและฝันได้ในทุกเรื่องเท่าๆกัน ไม่เคยมีนักปราชญ์บอกไว้ว่า ตัวคุณหรือตัวผมมีสิทธิ์... ไม่มีสิทธิ์ คิดและฝันเรื่องนั้
853
6
0
หน้าส่วนตัว
