แก้วประเสริฐ
ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ ๓
(ขยายความ ใน วิสุทฺธิสังคหะ ๗)
ดูกรผู้ประพฤติธรรมเป็นอาจินต์
ด้วยความสิ้นสังขารนั้นอนิจจังหนอ
พอเริ่มเกิดผันเปลี่ยนไปไม่รีรอ
รูปนามพอคล้อยจากพรากโสกะ
ความยึดมั่นถือมั่นสังขารทั้งหลาย
เหตุกลับกลายร้ายดีที่พบปะ
นำมาชำระด้วยใจมิได้ละ
เอาชัยชนะทั่วไปมิได้วาง
ด้วยยึดถือใจเรานั้นเป็นใหญ่
ไม่ฟังใครบอกว่ามาสะสาง
ใช้สติปัญญาพาให้กระจ่าง
เป็นหนทางร้างพรากจากห่างไกล
สิ่งทั้งหลายจากใจให้เป็นเหตุ
นามรูปปริจเฉทญานพันมาสลาย
มีเกิดดับนับทุกข์สุขกลับกลาย
ด้วยสักกายในอัตตาพาทิฏฐิดำเนิน
หน้าส่วนตัว
1205
18
0
