-ร้อยแปดพันเก้า-
อุดมการณ์มิเลิศหรูครูบ้านป่า
ใช้ศรัทธาค่ายิ่งเป็นสิ่งหนุน
ปูรากฐานศิษย์เราแค่เอาบุญ
เปี่ยมการุณย์เมตตาเอื้ออารี
กลัวทำไมความยากลำบากแสน
อยากทดแทนวิญญาณครูรู้หน้าที่
เห็นแววตาใสซื่อคือชีวี
เราจะชี้เราจะสร้างทางสังคม
โลกยุคใหม่แปลกแยกจนแตกต่าง
ต้องใช้ธรรมนำทางอย่างเหมาะสม
หลงมัวเมาสักแต่ว่าค่านิยม
ล้างทุกปมแม้อุทิศชีวิตตน
หวังเพื่อนครูช่วยเหลือทำเพื่อศิษย์
ผลผลิตศึกษาไทยไม่ขัดสน
จรรยาบรรณงามงดต้องอดทน
ก่อเกิดผลพัฒนาคนป่าไพร
เคยซึมเศร้าเหงาจิตจนคิดจาก
น้ำตาพรากจากศิษย์เลยคิดได้
จะอบรมบ่มความรู้สู้ต่อไป
เพราะซึ้งในคุณค่าคำว่า"ครู"