ป้าแช่ม
ดูกระไรใจจิตหงุดหงิดจริง
ให้ยุ่งยิ่งยังไงก็ไม่รู้
ก็ซึมซึมงึมงำบ่นพร่ำพรู
คงขาดคู่เคียงคิดจนจิตลอย
ก็เงอะเงอะงงงงพะวงเรื่อย
ดูเอื่อยเอื่อยเฉื่อยชาคือว่าหงอย
เลยเหม่อเหม่อหม่นหม่นเหมือนคนคอย
ก็กร่อยกร่อยกลุ้มกลุ้มรุมรุมใจ
ดูห้องหับอับเฉาเศร้าเศร้าซึม
มันอึมครึมทึมสลดไม่สดใส
ก็เคว้งเคว้งคว้างคว้างเหมือนร้างใคร
ดูไงไงงั้นงั้นทุกวันคืน
ก็ฉุกคิดติดพันขึ้นทันที
ว่าเรานี่นานนักไม่ยักชื่น
มามัวพ่นเพ้อพร่ำทุกค่ำคืน
ถึงดึกดื่นเดือนดับไม่หลับลง
ถ้ายังไงไปเที่ยวดูเกลียวคลื่น
ให้ครึกครื้นตื่นใจใคร่ประสงค์
จะนุ่งน้อยห่มน้อยปล่อยพะวง
ใครจะส่งสา
หน้าส่วนตัว
1320
3
0
