ครูพิม
โชคชะตาฟ้าลิขิตชีวิตหรือ
จึงมีมือจากไหนไม่เคยเห็น
ช่วยฉุดดึงจากทุกข์ที่เคยเป็น
ความชุ่มเย็นดับร้อนจึงผ่อนคลาย
แม้นไม่เคยเห็นหน้ามาแต่เสียง
ถ้อยสำเนียงห่วงใยไข้จึงหาย
ปลอบให้ลุกต่อสู้อย่าดูดาย
แม้นใจกายอ่อนล้าอย่าท้อใด
“อยู่กับพี่”มีเรื่องใดให้รีบบอก
มิใช่หลอกด้วยห่วงดวงแขไข
ระบายมันออกมาอย่าหวั่นใจ
แม้นเก็บไว้มากนักจักไม่ดี
หลายคราท้อต่อปัญหามาทับถม
ใจจ่อมจ่มทุกข์หมองไม่ผ่องศรี
ยังมีถ้อยแนะนำให้ใจดวงนี้
ใฝ่ทำดีทุกวันหมั่นอดทน
ขอบคุณในความหวังดีที่เคยให้
ขอบคุณความห่วงใยที่ให้ผล
ขอบคุณความเมตตาที่มาดล
ให้ใจพ้นทุกข์ท้อทรมาน
จึงเป็นความทรงจำที่ล้ำค่า
ที่ส่งมาสร้