พิมญดา
เราจากกันดีกว่าอย่าทนเลย
เธอจะได้ไม่เอ่ยโกหกฉัน
เห็นแววตาอย่ามาสงสารกัน
นับแต่วันที่เธอเผลอปันใจ
สานมือสอดกอดไว้ใยเหินห่าง
เคยจับมือร่วมทางยามหวั่นไหว
ไหล่เคยซบอกเคยแนบแอบอุ่นไอ
เหลือเพียงรอยอาลัยในสายตา
เลิกกันเลยอย่าเอ่ยว่ารักหนอ
ยังโกหกไม่พอหรือไรหนา
อย่าจับปลาสองมือเสียเวลา
ฉันเหนื่อยล้าเกินทน..จนแทบตาย
เราอย่าทนเพื่อกันมันแสนเจ็บ
หากจะเก็บไว้สองครองใจหมาย
หญิงหนึ่งนั้นรอเธอข้างเคียงกาย
อีกหญิงหนึ่งใจหายตายทั้งเป็น
เอ่ยคำจากยากกว่าว่าคำรัก
มันแสนหนักหัวใจใยยากเข็ญ
ใจหนึงเลิกใจหนึ่งรั้งช่างยากเย็น
ฉันขอเป็นคนบอกเลิก...เถิดคนดี
2070
28
0
หน้าส่วนตัว
