ร่องรอยของน้ำตายังเปียกชื้น ก้อนสะอื้นยังสะอึกรู้สึกท้น หัวใจไหวอยู่ในเวิ้งของวังวน ซึ้งระคนแปลบปลาบซึมซาบทรวง อยู่ในห้วงอารมณ์ระทมหวั่น ลึกลึกนั้นภายในฤทัยหวง อยากจะยื้อฉุดรั้งกว่าทั้งปวง แต่ว่าดวงใจรู้ว่าอยู่ไกล จึงไม่อาจหยุดเวลาที่พาโศก เพราะว่าโลกของรักมักมาใกล้ จึงขื่นขมอาวรณ์ยอกย้อนใจ ก็ด้วยความหวาดไหวในใจนี้ คราจะหันก็กลัวห่างจนต่างเศร้า หากจะเร้ารุกหนักเกรงจักหนี ครั้นปล่อยเฉยก็กลัวท้อเกินพอดี ทำไงนี่ เอวัง ใจยังรัก
1536
7
0
หน้าส่วนตัว
