เพียงแพรว
บรรจงลูบ จูบพักตร์ ด้วยรักยิ่ง
เจ้าคือสิ่ง ชะโลมใจ ให้พ่อแม่
ที่สุดแล้ว แห่งรัก ปักดวงแด
หวังยามแก่ มีเจ้า เฝ้าพยาบาล
พ่อกับแม่ ให้กำเนิด บังเกิดลูก
ด้วยพันผูก สายใย ใจประสาน
ด้วยความพร้อม ทั้งหน้าที่ และการงาน
จะเลี้ยงเจ้า ให้สำราญ สุขกายใจ
เนื้อตัวเจ้า บอบบาง ช่างนุ่มนัก
จะไม่ให้ พ่อรัก ยังไงไหว
บรรจงอุ้ม ตัวบุตร สุดฤทัย
โอบกอดไว้ อิงแนบ แทบอุรา
ทั้งเก้าเดือน แม่เฝ้า ห่วงเจ้านัก
ผูกสมัคร ในบุตร สุดที่หา
จะเลี้ยงดู ให้ดี แม่สัญญา
ให้เติบใหญ่ ขึ้นมา เป็นคนดี
ดั่งดวงใจ ของคน เป็นพ่อแม่
หวังเพียงแค่ ทุกวัน เจ้าสุขขี
แม้นยามทุกข์ ขอรับแทน แต่โดยดี
1668
23
0
หน้าส่วนตัว
