ผิวแผ่วพลิ้วบรรเลงเพลงลมหนาว น้ำค้างพราวโอบกอดยอดใบหญ้า ภุมรินขยับปีกระริกตา สกุณาขับขานหวานเพลงไพร ม่านหมอกขาวราวป่าดูพร่าพราง เนินทุ่งกว้างบุปผาร่าเริงไหว ล้อเล่นลมอ่อนโยนโอนแกว่งไกว น้ำค้างใสเลื่อมลิบระยิบพราว เหล่าผีเสื้อเวียนวนบนกลีบสวย ลมระรวยขยับปีกหลีกลมหนาว กระพือพับหลากสีดั่งคลี่ดาว แลอะคร้าวราววิมานสราญใจ อรุณรุ่งแสงแรกแทรกม่านหมอก ดังสอดซอกสาดสีที่สดใส กระทบหยาดน้ำค้างที่พร่างใบ แลไสวดั่งเพชรกราวพราวผืนดิน.