กลอน - บทกวี-คำคม

กลอน โคลง กาพย์ยานี

กลอนดีๆนับแสนกลอนจากนักเขียนมากมาย ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวความสุข เศร้า เหงา รัก จากคมความคิดสู่คมอักษร

คน : นก : ต้นไม้#ภาค ปัจจุบันกาล ตอนที่1 บิน

เจ้าขาว

ในเช้าวันสีเศร้า คนนั่งร้องไห้กับต้นไม้พลางเล่าเรื่องเศร้าที่พึ่งค้นพบ
ร่องรอยบาดเจ็บยังอยู่ รอยเลือดยังอยู่ น้ำตายังไหลอยู่
และถ้อยคำยังไม่จบสิ้น
ทำไมคนบินไม่ได้  คนเอ่ยขึ้น
การตกต้นไม้ครั้งแรกเจ็บปวดเกินจะปล่อยผ่านไปโดยไม่คร่ำครวญ
......  ต้นไม้นิ่งเฉยก่อนจะตอบว่า เจ้าไม่มีปีก
ทำไมข้าถึงไม่มีปีก  คนยังถามต่อ
เจ้าไม่ใช่นก  ต้นไม้ตอบในทันที
แล้วทำไมนกมีปีกแต่คนไม่มี  คนตั้งคำถามอีก
ข้าไม่ใช่นก   ต้นไม้ตอบเพื่อสิ้นสุด
แล้วทำไมต้นไม้ไม่มีปีก  คนไม่ชอบการสิ้นสุด
ข้าไม่ต้องการบินข้าจึงไม่มี  นกมีหน้าที่ต้องบินจึงต้องมี  ส่วนเจ้าแม้จะต้องการ
แต่เจ้าก็ไม่ได้มีหน้าที่ต้องบินเจ้าจึงไม่มี  				
 1052    0    0