ภาวิดา
๏ เคลื่อนเคลื่อนไหวไหวใบขยับ
ระรื่นคลื่นขับอย่างช้าช้า
วุ่นวิ่งวิ่งไหวอยู่ไปมา
สืบสลับพลับพลามายาพรรณ
๏ ดึงกิ่งดันก้านก้านกระดิก
เหยียบยอดยอดพลิกยะเย้ยหยัน
ย้ายต้นเยื่องย่างตามตะวัน
ยืนแอบแนบกระชั้น ณ กลางกราย
๏ ย่ำกิ่งซ้ำรอยมาห้อยโหน
ระย้าร้อยย้อยโยนระยางสาย
ทิ้งตัวโน้มน้าวราวระบาย
กระโดดก้านกรานก่ายสลายแรง
๏ ลิ่วลิ่วเป็นริ้วเป็นเรือนร่าง
รูปใสอำพรางสว่างแสง
ทะลุยอดทอดยิ้มมาทิ่มแทง
ถนอมสินธุ์สำแดงจำแลงกาย
๏ เวียนวนวนวะว่อนวะหวีดหวิว
กรายกรายกระทบผิวผะแผ่วผาย
สัมผัสนุ่มนวลมาทักทาย
เย็นเย็นผล่อนคลาย ธ กายา
๏ แล่นแล่นพาพัดสัมผัสพลัง
รินหลั่งละล้าโลมโสมอุษา
ทิ้ง