บนข.
พกตำราทุกเล่มมาเต็มเหยียด
เรียนความเกลียดความชังจนฝังหัว
รากอัตตาหยั่งลึกสำนึกตัว
สิ่งเมามัวอนิจจา...สถาบัน
วิชาชีพที่แท้แลไม่เห็น
วิชาเด่นเข่นฆ่ามาเข้าขั้น
อาวุธแทนปากกากล้าประจัญ
ต่างเผ่าพันธุ์ต่างสีต้องบีฑา
อันใดหรือศักดิ์ศรีที่ชูเชิด
ความเป็นเลิศอันใดให้ถามหา
ศีลธรรมต่ำทรุดหลุดตำรา
อวิชชาช่ำชองอันธพาล
แต่ปางบรรพ์รุ่นพี่ก็มีแค้น
รุ่นน้องแทนรุกคืบแล้วสืบสาน
แค้นต่อแค้นต่อกันในสันดาน
อหังการศักดิ์ศรีสถาบัน
มีบ้างไหมความคิดจิตสำนึก
ความรู้สึกชั่วดีมีไหมนั่น
ปัญญาชนที่แท้ปนยาชัน
จะสร้างสรรค์สิ่งใดให้สังคม
เป็นนักเรียนนักเลงไม่เกรงกริ่ง