บนนั้น คงมีดวงดาว หญิงสาวคนดีของฉัน เธอคงกำลังเดินชมจันทร์ เสพย์ฝันในคืนอันอาบมนต์ ที่นั่นคงมีเทวดาน้อย มอบมาลัยที่รินร้อยจากสายฝน เหนือโลกจินตนาการดล อวลอลด้วยดวงดอกไม้งาม หอหับทิพย์ ระย้า ระยิบ วะวิบหวาม ไม่มีเร่ง รอบวง ของโมงยาม บนความ มหัศจรรย์อันพิไล ที่นี่มิเคยมีดวงดาว ไม่มีเรื่องราวให้ฝันใฝ่ มีเพียงประกายปรารถนาใจ ที่รอบางใคร แวะมา ... สักดื่มไหม ดื่มเพื่อทุกอะไรที่ปรารถนา กว่าจะล่วงพ้นมนต์แห่งรัตติกาล์ เถิดมา รอรับอุษา ด้วยกัน พระอาทิตย์ที่ ๑๑ มีนาคม ๕๐
1798
4
0
หน้าส่วนตัว
