วิศัลย์ศยา
ธารอารมณ์พร่างพรมอยากชมเล่น
สาดกระเซ็นครึกโครมคลื่นโหมถั่ง
บ้างร้ายดี บ้างมืดมนหม่นประดัง
สารพัดจะสะพรั่งอารมณ์คน
เมื่อรักแรกให้หวานชื่นดื่นวาบหวาม
คงความงามท่ามหทัยยามผลิผล
ประดิษฐ์ประดอยดอกรักแนบกมล
ผิ..ได้ยลทุกคราพาซึ้งทรวง
ยามร้างรักห่างอกอกสลาย
อารมณ์ร้ายก่อเกิดด้วยพิษหวง
ยิ่งชอกช้ำเมื่อรักเป็นเช่นรักลวง
แสยงทรวงสะเทือนล้ำพร่ำอาดูร
คลื่นพายุอารมณ์แสนขื่นขม
น้ำตาพรมโลมแก้มมิเสื่อมสูญ
อาบพักตร์เช้าจรดเย็นราตรีคูณ
ให้เพิ่มพูนเทวษสังเวชใจ
หากสลัดขจัดชั่วกลั้วกิเลส
คงมิต้องจิตอาเพศสิ้นสงสัย
ตามโลกีย์กระทบกระทั่งพรั่งสู่ใจ
อนาถไซร้วิถีโลกบนโศกเอย