ลำน้ำน่าน
ย่างเข้าเดือนสิบสอง...ล่องนารัก
ข้าวอุ้มรวงหน่วงหนัก...แล้วน้องขวัญ
ผ่านฤดูไร้คู่หนาว...ร้าวเนิ่นนาน
ให้โศกสัญยามสายัณ...นั้นเลือนลาฯ
หอมเอยหอมกระถิน...ที่ริมรั้ว
งามดอกบัวบานสร่าง...หลังพรรษา
คอยน้องนางแรมร้างทุ่ง...มุ่งคืนนา
ชมดาราอาบรวงข้าว...ที่พราวพรายฯ
เคยพลอดรักภิรมย์...กระทงฝัน
ในคืนนั้นอธิษฐานมั่น...จำได้ไหม
หวังร่วมเรียงเคียงพนอ...หอห้องใจ
สัญญาให้จะกลับมา...เมื่อหน้ารวงฯ
นี่ก็หนาวจวนจะสิ้น...ถิ่นท้องทุ่ง
ข้าวรำพึงรอน้ำค้าง...พร่างจากสรวง
อีกไม่นานทุ่งจะเหลือง...รวงเรื่อเรือง
เพ็ญเต็มดวงหนุ่มสาว...จะเว้ากลอนฯ
ฝนสั่งฟ้าเหมือนว่า...ท้องนาเศร้า
ระบมหนาวร้าวรันทด