มารแมงมุม
สายลมพัดผ่านกายในคืนหนาว
แม้ปวดร้าวยังเปี่ยมสุขยังห่วงหา
แม้)มิอาจจะไปพบเธอเจออีกครา
อยากสัญญาอยากห่วงใยแต่ไกลเกิน
มองฟ้าแล้วจูบฟ้าในคราค่ำ
ดื่มด่ำระลึกไว้ไม่เคยห่างเหิน
เจ้านางฟ้าเราเจอกันสายไปใช่บังเอิญ
ยามนี้เดินไกลห่างช่างอาลัย...
แต่แอบเร้นความฝันอันน้อยนิด
และแอบคิดการพบกันในวันใหม่
เธอกับฉันไกลกาย...หมายดวงใจ
ทางที่ใครมองไม่เห็น...ฉันเห็นมัน
ฉันเห็นเธอในนิยามความทรงจำ
ยังตอกย้ำด้วยความรักสลักมั่น
ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้ชั่วชีวัน
เป็นนิรันดร์ตลอดกาลหวานเพื่อเธอ
เมื่อเราได้พบกันในวันหน้า
พร้อมศรัทธาทั้งมวลล้วนเสนอ
อย่าได้ถามถึงความรักภักดีเธอ