อาภาภัส
ละอองใสไต่เรื่อริมขอบตา
บอกรู้ว่าสะอื้นไร้ซึ่งเสียง
สงสารเอยหัวใจใครร้อยเรียง
มาวางเสี่ยงรักลี้ที่สีชัง
อ่อนอารมณ์ตรมตามความลำนำ
ซัดกระหน่ำรดราดบาดแววหวัง
ชังฤารักอยู่ฐานลานประทัง
ร่นรวมรั้งรู้ได้ด้วยใจตน
แม้มิสิ้นชีวาคงพาฝัน
ไปผูกมั่นอิงแอบมิสับสน
แต่ถ้าหากเลศนัยปนเล่ห์กล
จึงเจือปนสีช้ำฉ่ำโศกทรวง
สงสารเอยฤทัยเจ้าร้าวรอนหวั่น
ภาพเพียงฝันสลายเลือนในแดนสรวง
มิใช่ว่าไม่รักฤาหลอกลวง
ใจทั้งดวงนางมอบตอบไมตรี
สิ่งงดงามคือความคงค่ารัก
ตาสบทักดังตอบใช่ชังสี
หากคือรักมิอยากเสื่อมราคี
ค่าคนมีรู้ได้ดุจเวลา
สุรีย์จรร่อนลงที่ปลายฟ้า
ใช่บอกลาไม่หวนหรือไห้หา
ต่อวันพรุ่งรุ่งแจ้ง
1133
15
0
หน้าส่วนตัว
