แก้วประเสริฐ
ตู่เอ๋ยตุ๊ดตู่
ตู่เอ๋ยตุ๊ดตู่......
เจ้ารอบรู้บินว่อนร่อนเวหน
ทะยานกายหมายรักชักเวียนวน
ดอกไม้หล่นปนเศร้าเคล้าน้ำตา
หวังอิงน้องปองสนิทเข้าชิดเชื้อ
สายใยเจือพรรณรายสดใสหนา
มณีแก้วแพรวสะท้อนย้อนอุรา
บินเดี่ยวมาคว้ารักช่างหนักใจ
วายุโหมโน้มสะบัดมัดอิมไว้
ตะเกียกตะกายไขว่คว้าหาสดใส
พอสิ้นลมจมห้วงล่วงลงไป
ดวงฤทัยให้ละห้อยน้อยใจจำ
หวังเอ๋ยหวังรัก.....
โดนประตักปักฤทัยใยจึงช้ำ
จำเนียรถ้อยร้อยวจีที่ลำนำ
สาวเจ้าทำพร่ำเพ้อละเมอครวญ
ป่วนฤดีที่สร้อยร้อยกุหลาบ
นอนพังพาบพสุธาพากำสรวล
ล้วนความหวังรั้งเงาเคล้ารัญจวน
ยากจะชวนโผผินบินโพยม
หน้าส่วนตัว
2811
27
0
