พิมญดา
...ฉันต้องนอน ระทม ตรมหมองไหม้
เจ็บปวดใจ เพราะชายชาญ มาหาญหัก
เขาทิ้งเรา เศร้าโศก วิโยคนัก
นี่หรือรัก หลอกทั้ง.เพ เล่ห์ผู้ชาย
...เอาคำหวาน มาหว่านไว้ มัดใจหญิง
บอกรักจริง ไม่ทิ้งน้อง ให้หมองไหม้
รักน้องนะ รักคนเดียว ยอดดวงใจ
ฉันหลงใน ลมลิ้น คนปลิ้นปลอก
...เธอพร่ำบอก คำหวาน หว่านหลอกหลอน
โทรมาอ้อน เช้าค่ำ จนช้ำชอก
รักมากมาย ใจ..ยากรู้ ดูไม่ออก
จนช้ำชอก ถึงได้ รู้ใจจริง
...ฉันหลงใน น้ำคำ ย้ำออกมา
ดูหน้าตา ไม่น่าใช่ พรานล่าหญิง
หลงรับรัก เขาหมดใจ ไม่ประวิง
มอบทุกสิ่ง พลีกาย ให้เชยชม
...ความสาวสด ที่มอบให้ ด้วยใจรัก
เขารีบตัก พิศวาส จนสุขสม
ไม่นานนัก ช
1834
13
0
หน้าส่วนตัว
