ตะวัน
ปลุกฉันตื่นขึ้นสักวันเมื่อฉันพร้อม
ทุกอารมณ์จะสมยอมความหอมหวาน
ฉันสัญญาเมื่อฟ้าผลัดรัตติกาล
หนึ่งนิทราจะลาผ่านไม่นานนี้
............................
เหมือนภาพฝันมันเลือนพร่าจากหน้าต่าง
และปิดตายปลายฟ้ากว้างหมดทางหนี
ยินเพียงเข็มนาฬิกาวินาที
ที่เดินดั้นกระชั้นถี่ไร้ชีวิต
เป็นฝันร้ายที่กลายพันธุ์เป็นฝันลึก
ก่อตัวตามความรู้สึกสำนึกผิด
ดาวกระพริบ ได้ริบหรี่ที่ละนิด
ราวปกปิดเรื่องโกหกตลกร้าย
คล้ายค่ำคืนได้กลืนกินจิตวิญญาณ
และสายลมอุดมการณ์ได้ผ่านหาย
เสพย์ซับซากกากคืนเปลี่ยวอย่างเดียวดาย
ขุดหลุมฝังหลังความตายใต้ดวงดาว
ผ่านมาไกลไม่รู้ตัวกลัวหรือกล้า
ไล่ตามห้วงภาพลวงตามากี่หนาว
2538
0
0
หน้าส่วนตัว
