หวาดหวั่น...หวั่นไหว...ใจไหวหวั่น ฤดีสั่นอกตระหนักทุกข์โถมใส่ นภากว้างเมฆหมอกลอยผ่านไป ป่าพฤกษไพรโอนอ่อนยามต้องลม ภูผาสูงสายน้ำไหลเชี่ยวกราก มองข้ามฝากฝั่งฟ้าทุกข์สะสม ใจล่องลอยหายลับกับสายลม ทุกข์ผสมปนเศร้าเจ้าจากจร วิหคน้อยบินผ่านไปไกลลับ ท้องฟ้ากลับดำมืดช่างสับสน จันทราเด่นเงาสะท้อนกลางสายชล น้ำค้างหล่นรับเสียงเจ้าเรไร จั๊กจั่นหวีดก้องร้องต้อนรับ จิ้งหรีดหลับกลับตื่นส่งเสียงใส แสงหิ่งห้อยลอยเด่นกลางพงไพร รักษาใจที่เจ็บปวดให้ผ่อนคลาย
949
4
0
หน้าส่วนตัว
