..เช้าเย็นร่ำย่ำเวรุ่ง แดดแสงสูงดวงดาลับ ..ถึงเพลาชีวาจับ สดับสรรพบรรเลงดง ถึงดงถึงพนา ถึงเวหาวิหคผิน ถึงเหล่าวรีริน สรรพสัตว์สิ่งละโลดเดิน ..เดินไปกลางสายธาร ที่หมุนผ่านกงกาลเวล ยังคงเดินกะเกณฑ์ ที่เป็นเวลอันเที่ยงธรรม เที่ยง ทรง ตรง คงวิ่ง บ่ละสิ่งแลลาหลัง ..ลับไปกลางไพรวัน เพื่อหมุนวันเปลี่ยนเวียนเวล(วน)
1548
1
0
หน้าส่วนตัว
