รักคนดี
เป็นอย่างไรบ้างล่ะจ๊ะคนเก่ง
ทำอวดเบ่งด่าว่าซะเสียหาย
ทำดูถูกมองพี่ดั่งวัวควาย
ยังไม่วายอ่อนไหวกับคำกลอน
โบราณว่าเสาหลักที่ปักมั่น
ผลักนานวันด้วยมือยังโอนอ่อน
แล้วฤทัยเช่นสาวดังงามงอน
ไม่เอนอ่อนให้พี่ก็เกินไป
ครั้นเดี๋ยวนี้ทำมาเป็นลุ่มหลง
พอค่ำลงชอบถามจะไปไหน
ไปอย่างไรไปกับใครไปทำไม
ถามเข้าไปถามซะตอบไม่ทัน
ชักรำคาญจนอยากทำนิ่งเฉย
ถามไปเลยเรียกไปเถอะไม่อยากหัน
เดี๋ยวทูนหัวโกรธขึ้นมาไล่ฟาดฟัน
ชีพสะบั้นสิ้นแน่ชีวีเรา
เริ่มคิดถึงอดีตเมื่อครั้งก่อน
อยากจะนอนจะนั่งไม่เคยเหงา
มีเพื่อนๆร่วมก๊วนมาช่วยเมา
โธ่เอ๋ยเราไม่น่าหาเรื่องเลย
อิสระที่เคยมีพลันหายวับ
ชีวิตกลับเป็นทาส