plaing_piu
๑ คงได้แต่แลดูอยู่ห่างห่าง
ทุกเส้นทางระหว่างเราทอดเงาสิ้น
นึ่งดึกดึกรำลึกไยใครยลยิน
รอยถวิลเลือนจากไม่มากเกิน
๑ หอมกลิ่นแพรแต่นี้ไม่มีหวน
เนียนเนื้อนวลรัญจวนจางไกลห่างเหิน
พริ้มพรายรสบทเห่เสน่ห์เพลิน
สิ้นดำเนินทิพคีตลีลา
๑ ว่ามากใจ...ไม่มากเกินใครเดินจาก
รักมาอยากพรากก่อนใครซ่อนหน้า
ผิดอะไรใครรู้อยู่เต็มตา
ไปมิลามามิได้รู้ใจเลย
๑ คงเป็นบุญหนุนใจได้เพียงนี้
สิ่งดีดีมีได้ไม่ยากเอ่ย
ระหว่างเราเงาร้างหมางจนเคย
ยามรำเพยพัดทีรื่นดีแล้ว
๑ เก็บความรู้สึกแรกรักแตกต่าง
ฝากความอ้างว้างจมสายลมแผ่ว
บอกคนไกลกระจ่างใครพร่างแพรว
เสียเจ้าแล้วม
1753
10
0
หน้าส่วนตัว
